Ο Άγιος Μηνάς γεννήθηκε τον 3ο αιώνα στην Αίγυπτο και μεγάλωσε σε ειδωλολατρικό περιβάλλον. Σταδιοδρόμησε στο ρωμαϊκό στρατό, υπηρετώντας στη Μ. Ασία. Υποχρεωμένος να γίνει διώκτης των χριστιανών, απεκδύθηκε τη στρατιωτική στολή κι ασκήτεψε στα όρη!
Στα 50 του επανήλθε στον κόσμο, ομολογητής του Χριστού ήδη, συνελήφθη γι' αυτό, βασανίστηκε κι αποκεφαλίστηκε, την 11η Νοεμβρίου, αρχές του 4ου αι. Τα οστά του μεταφέρθηκαν κοντά στην Αλεξάνδρεια (Ελ Αλαμέιν), όπου δημιουργήθηκε τόπος προσκυνηματικός από το Μ. Κωνσταντίνο. Πολλά τα θαύματά του. Είναι πολιούχος της Καστοριάς, του Ηρακλείου Κρήτης και της Σαλαμίνας.
Δεν χρειάστηκε κάποιος άμβωνας για να μάθουμε για τον Άγιό μας, ούτε κάποιος από τους επαγγελματίες του είδους για να μας μιλήσει γι' αυτόν. Βρήκαμε τα στοιχεία στο διαδίκτυο και αν υπήρχε μια φιλόξενη και προσβάσιμη βιβλιοθήκη στην Καστοριά κι ακόμα καλύτερα ένα σύγχρονο πνευματικό κέντρο, θα μπορούσαμε να βρούμε πληθώρα βιβλίων για τον προστάτη μας Άγιο και να κάνουμε αφιερωματικές εκδηλώσεις γι' αυτόν. Τη μνήμη του δε να την τιμάμε και να τη γιορτάζουμε, όπως γίνεται εκατονταετίες τώρα -από την εποχή της τουρκοκρατίας- στον υπάρχοντα μεταβυζαντινό ναό του. Σ' αυτόν που τελέστηκε η πρώτη του λειτουργία της ελεύθερης Καστοριάς, την 11η Νοεμβρίου του 1912! Όμως...
Άλλα σκέφτονται οι προύχοντες του τόπου μας, υποκινούμενοι, ο καθένας από τα δικά του καλά και συμφέροντα: Ο δήμαρχος, μή ικανός να εξασφαλίσει ένα κατάλληλο χώρο για τη νομαδικού τύπου δημοτική βιβλιοθήκη ή να θέσει λίθον επί λίθου για το πολυπόθητο πνευματικό μας κέντρο, βρήκε ευκαιρία, καλυπτόμενος από την πρόταση του ιερατείου για νέο ναό, ν' αλλάξει τις προτεραιότητες και να ταχθεί υπέρ του ναού, τον οποίο θα χτίσει άλλος! Έτσι, θα παραστεί, επιτέλους, στη θεμελίωση κάποιου κτίσματος ως οικοπεδούχος και θα 'χει κάτι να λέει αποχωρώντας από το δήμο, ευλογημένος από τον πολιούχο μάλιστα...
Ο μητροπολίτης, περιτριγυρισμένος από ένα κονκλάβιο αυλικών, λόγιοι κατά τον ευσεβή τους πόθο όλοι, αναλογιζόμενος πως δεν έχει κερδίσει απόλυτα την αγάπη των Καστοριανών παρά την εικοσαετία που τους ποιμαίνει, θέλει να κάνει κάτι για την υστεροφημία του, να χτίσει ένα ναό! Άσχετα αν θα είναι ο 71ος στην πόλη. Άσχετα αν για την ανέγερσή του απαιτήσει τον οβολό του χειμαζόμενου από την κρίση λαού. Βέβαια, αρνούμαστε να πιστέψουμε και δεν του το χρεώνουμε πως θέλει "να κατεβεί στην πιάτσα", αισθανόμενος εξόριστος εκεί πάνω, στο τέλος της κεντρικής λεωφόρου της Καστοριάς, της οδού Μητροπόλεως.
Χρεώνουμε στη Μητρόπολη όμως, (θα χαρούμε αν υπάρξει διάψευση) το κείμενο που βγήκε στη δημοσιότητα από ασπόνδυλο φερέφωνο και που απαντάει στους επικριτές της ιδέας να δοθεί από το δήμο ζηλευτό οικόπεδο στην είσοδο της πόλης για τον επίμαχο ναό. Λίγο-πολύ χαρακτηρίζει άθεους και πολέμιους της Μητρόπολης τους Καστοριανούς που δεν στέργουν να μεταφερθούν στις Καλένδες τόσο το Πνευματικό Κέντρο όσο και οι λοιπές πολιτιστικές στεγαστικές ανάγκες του δήμου μας. Στήλη άλατος μας άφησε το ερώτημα: Τί ανάπτυξη μπορεί να φέρει μια βιβλιοθήκη; Ανάπτυξη μυαλού μπορεί να φέρει, ολιγόμυαλοι συντάκτες, τί άλλο;
Και στον χαρακτηρισμό "άθεοι" που αποδόθηκε στους πάμπολλους Καστοριανούς που είχαν επιφυλάξεις για την διάθεση του οικοπέδου και την ανέγερση ναού πριν το πνευματικό κέντρο, η απάντηση είναι απλή: Αν υπάρχουν τόσοι άθεοι στην Καστοριά, πνευματικοί μας πατέρες, εσείς φταίτε που δεν τους κάνατε ένθεους...
Έχουμε μέσα μας απέραντο σεβασμό και πίστη στη χριστιανική θρησκεία, αγάπη για τους συν-χριστιανούς, αλλά μεγάλο προβληματισμό για τους τοπικούς μας διαχειριστές του πνευματικού και υπερβατικού κεφαλαίου που μας άφησε ο Ναζωραίος. Θα τους ταίριαζαν, αντίθετα, επικοινωνιακές δάφνες, αλλά και επικρίσεις, καθώς καλλιεργούν χρόνια τώρα την αντιπαλότητα. Απόδειξη η ερήμωση του μοναστηριού των Αγίων Αναργύρων, αυτού που φέρεται πως έκτισε ο Γεώργιος Παλαιολόγος, στρατηγός του Αλέξιου Κομνηνού! Στο λεξιλόγιό τους δεν υπάρχει ούτε η λέξη "συγγνώμη" ούτε η λέξη "συγχώρεση". Μακάρι να κάνουμε λάθος, αλλά περιγράφουμε ό,τι εισπράττουμε κι ό,τι ανιχνεύουμε στις προθέσεις τους. Αναμένεται "συγγνώμη'' για τον κατά καιρούς σκανδαλισμό του καστοριανού λαού (ποιος δεν θυμάται τα συλλαλητήρια έξω απ' τη Μητρόπολη;), "συγχώρεση" για όσους έφυγαν διωγμένοι από τον τόπο της μετανοίας τους.
Τον τελευταίο καιρό ο λαός μας είναι και πάλι διχασμένος για το αν θέλει κάτι ή δεν θέλει. Μια παλάμη τόπο κάτω απ' το πουκάμισο θέλουμε, Σεβασμιώτατε. Καρδιά αγάπης. Τα ντουβάρια και οι θεμελιώσεις θα έρθουν στον καιρό τmους, όταν πια θα έχουμε λύσει τα άλλα μας προβλήματα...

 Δ.Ι.