Άρθρο του Δημήτρη Ιατρίδη

 Είναι εκπληκτική η χρονική ταύτιση που επιλέγει η “Νέμεσις” για να εκδικηθεί το τοπικό πολιτικό κατεστημένο, σε δύο ζητήματα αμιγώς κτηριακά, τα οποία όμως έχουν ταυτιστεί με την ιστορία της πόλης, για διαφορετικούς λόγους το καθένα.

Πρόκειται για δύο κτήρια που έχουν ενταχθεί πλέον στα αρχεία της πολιτιστικής κληρονομιάς,
αλλά έχουν στοιχειώσει στην συνείδηση του κόσμου σαν μνημεία πολιτικής αβελτηρίας και αμετροέπειας!
Το ένα είναι ο οθωμανικός στρατώνας του πρώην στρατοπέδου “Μαθιουδάκη”. Και το άλλο είναι το εγκατελειμμένο κτήριο του πρώην ξενοδοχείου “Ξενία”, το οποίο εκτός από την διασύσδεσή του με την περίοδο της μεγάλης ακμής, αποτελεί κι ένα αρχιτεκτονικό κόσμημα για την Καστοριά, στο σημείο εκείνο που βγήκε αλώβητη από την επέλαση της αντιπαροχής!

  Για το πρώτο οι “μάσκες” έπεσαν προχθές στην αίθουσα του Δημοτικού Συμβουλίου, όπου ο γενικός γραμματέας του υπουργείου Δημόσιας Τάξης Δημήτρης Αναγνωστάκης, ανήγγειλε από κοινού με την βουλευτή Ολυμπία Τελιγιορίδου και τον δήμαρχο Ανέστη Αγγελή, την έναρξη των εργασιών, για την ανέγερση του νέου αστυνομικού μεγάρου.

Αυτό θα μ πορούσε να αποτελέσει μια είδηση  ρουτίνας, αν δεν είχε προηγηθεί όλο αυτό το παρασκήνιο, που έβαζε σαν “προαπαιτούμενο” την κατεδάφιση του στρατώνα, για την κατασκευή του αστυνομικού μεγάρου.
Και ξαφνικά όλα λύθηκαν ως δια μαγείας! Ούτε κατεδαφίσεις ούτε χρονοβόρες διαδικασίες ούτε πολεμοχαρή δελτία τύπου, του βουλευτικού γραφείου της Μαρίας Αντωνίου, που τα αναπαράγουν τα ημέτερα “παπαγαλάκια” με θρησκευτικό μένος!

Με δυο απλές κινήσεις επί χάρτου άνοιξε διάπλατα ο δρόμος για το αστυνομικό κτήριο. Αρκεί να εξασφαλισθεί η ανάλογη χρηματοδότηση. Γιατί η προηγούμενη  που προήλθε από τραπεζικό δανεισμό,  λεηλατήθηκε  από επιτήδειους  και διαμοιράστηκε σε διάφορες κατευθύνσεις!

Για το Ξενία που αποτελεί διαχρονικό “αμάρτημα” του Δήμου Καστοριάς,  έγινε μια πρώτη προσέγγιση του Δημάρχου Ανέστη Αγγελή με τον πρόεδρο του Ταμείου Αποκρατικοποιήσεων Στέργιο Πιτσιόρλα,  στην δικαιοδοσία του οποίου έχει περάσει, από άφρονες πολιτικές του παρελθόντος.

Εδώ τα πράγματα είναι πιο περίπλοκα, διότι το Ταμείο ελέγχεται από τους δανειστές και οποιαδήποτε πρωτοβουλία θα πρέπει να έχει την συγκατάθεσή τους.
Από την άλλη προβάλλει αδήριτη η ανάγκη να αποκτήσει η Καστοριά, επιτέλους, πνευματικό κέντρο, που να συνδέεται ιστορικά με το πολιτιστικό τρίγωνο της άνω πόλης.
Σε μια συγκυρία που τα χρήματα της ανακατασκευής του Ξενία θα μπορούσαν να συμπεριληφθούν στα “αντισταθμιστικά οφέλη” του αγωγού φυσικού αερίου.

Όπως και πολλά άλλα κτήρια εγκατελειμμένα και απαξιωμένα, τα οποία θα μπορούσαν να στεγάσουν δημόσιες υπηρεσίες (π.χ. ΔΟΥ) που τώρα καταβάλλουν υπέρογκα ενοίκια σε ιδιώτες!
Αρκεί να υπάρχει πολιτική βούληση και όχι πολιτική σκοπιμότητα...