Χρονογράφήμα του Χρήστου Γιούτσου

  Προχθές γιορτάσαμε την 25η Μαρτίου του 1821.
Μεγάλη επέτειος κατά της υποδούλωσης και της εξάρτησης της χώρας μας. Αυτή η επέτειος αναβιώνει και σήμερα στα στόματα όλων μαζί, με τον αγώνα αντίστασης, κατά των αδικιών, που γίνανε νόμοι, με το έτσι θέλω, των ξένων παραγόντων των δανειστών και των αφεντικών που ταλανίζουν την χώρα μας επί δεκαετίες τώρα, και το
αποκορύφωμα αυτής της κατάστασης, ζούμε αυτές τις μέρες όλοι οι έλληνες, πλην των μεγάλων κερδοσκόπων και τοκογλύφων. Αντίσταση λοιπόν και σήμερα, σε όλα αυτά τα χαράτσια, τις μειώσεις συντάξεων και τον υποβασμό της υγειονομικής περίθαλψης και της παιδείας.
Πρέπει λοιπόν να συνέλθη όλος ο πολιτικός κόσμος από την περίεργη ανοχή και την αδυναμία αντίδρασης, που παρουσιάζεται στις απαιτήσεις των μεγαλοτοκογλύφων και του τραπεζικού κατεστημένου.
Η παραπέρα στοχοποίηση των εργαζομένων και συνταξιούχων και η παραμονή στο απυρόβλητο των φοροφυγάδων, πρέπει να τελειώσουν. Ο φορέας υγείας πρέπει να αποκτήσει σάρκα και οστά λειτουργίας και σωστής παροχής υπηρεσιών, χωρίς την βάση που ακολουθείται σήμερα, της μετακύλισης δηλαδή του κόστους περίθαλψης, από υποχρέωση του κράτους, στις τσέπες των ασφαλισμένων. Δεν μπορούν πλέον να κοροϊδεύουν τον λαό. Δεν δέχεται ο πολίτης, να ξαναπληρώσει γι΄ αυτούς που άδειασαν τα ταμεία και βρίσκουν την εύκολη λύση, πάλι ο φτωχός να καλύψει τα χρηματιστηριακά κόλπα και τα δομημένα ομόλογα.
Και πέρα απ΄ όλα αυτά κάποιοι να προσπαθούν να ξυπνήσουν τα κοινωνικά αντανακλαστικά περί προνομιούχων σε κάποιους χώρους, σε βάρος άλλων, για να ισοπεδώσουν τους μισθούς και τις συντάξεις όσο πιο χαμηλά μπορούν.
Να φτάσουν στο σημείο φαγωμάρας μεταξύ των ανθρώπων γιατί έχεις  σύνταξη, ίσως λίγο μεγαλύτερη από κάποιον άλλον.
Αφού οι κυβερνώντες δεν θέλουν και ούτε μπορούν να τα πάρουν από τους μεγαλοεπιχειρηματίες αυτά που θα έπρεπε να πληρώσουν. Αποτέλεσμα, πέντε χρόνια οικονομικής κρίσης και τέσσερα χρόνια μνημονίου, με σκληρά μέτρα περικοπών μισθών, συντάξεων, απολύσεων και επώδυνων αλλαγών στα εργασικά, να έχουν επιφέρει δραματικές αλλαγές στην κοινωνια και στην ζωή των ανθρώπων. Ανεξάρτητα από πολιτικές καταβολές και κομματικές προτιμήσεις του καθενός μας, έχουμε την κοινή άποψη ότι οι πολιτικές αυτές βαθαίνουν την οικονομική κρίση. Προκαλούν συνεχή επιδείνωση του επιπέδου ζωής, των εργαζομένων, των ανέργων και των συνταξιούχων και καταστρέφουν την κοινωνική συνοχή.
Σκεφτόμενος όλα αυτά και λόγω της επετείου της 25ης Μαρτίου θα ήθελα να σας μεταφέρω τις τότε απόψεις του Γέροντα του Μωριά του Αρχιστράτηγου της Επανάστασης Θεόδωρου Κολοκοτρώνη;
“Όταν αποφασίσαμε να κάμουμε την επανάσταση, δεν εσυλογισθήκαμε, ούτε πόσοι είμεθα, ούτε πως δεν έχομε άρματα, ούτε ότι οι τούρκοι εβαστούσαν τα κάστρα και τας πόλεις, ούτε κανένας φρόνιμος μας είπε: “που πάτε να πολεμήσετε με σιτοκάραβα βατσέλας”, αλλά ως μια βροχή, έπεσε εις όλους μας, η επιθυμία της ΕΛΕΥΘΕΡΙΑΣ ΜΑΣ, της ΑΝΕΞΑΡΤΗΣΙΑΣ ΜΑΣ και όλοι οι πεπαιδευμένοι και οι μικροί και οι μεγάλοι έμποροι, όλοι  εσυμφωνήσαμε εις αυτόν τον σκοπόν και έκαμαμεν την Επανάσταση” Θεόδωρος Κολοκοτρώνης 1838.