Στο facebook
28 Ιουνίου 2013
Από το περιεχόμενο της αγωγής, προκύπτουν δύο ερωτήματα, που από τις απαντήσεις τους κρίνεται η ηθική νομιμοποίησή της:
-Είναι δυνατόν ένα πολιτικό πρόσωπο να “κοστολογεί” την τιμή και την υπόληψή του, με εμπορικούς όρους;
-Και αν μια οποιαδήποτε χρηματική ικανοποίηση, μπορεί να αποκαταστήσει την ηθική βλάβη που υποτίθεται πως έχει υποστεί από ένα δημοσίευμα, με σαφή χαρακτηριστικά δημόσιας κριτικής;
Ασφαλώς και πρέπει να προστατεύεται η τιμή και η υπόληψη των πολιτικών προσώπων, από την καταχραστική άσκηση της δημοσιογραφίας. Όπως θα πρέπει να προστατεύεται και ο δημοσιογράφος, από την καταχρηστική εφαρμογή του νόμου από τους πολιτικούς. Να διασφαλιστεί δηλαδή, το αμφίδρομο δικαίωμα του πολίτη να πληροφορείται και να πληροφορεί ελεύθερα και αμερόληπτα και να σκεί άγρυπνο έλεγχο στους διαχειριστές της εξουσίας.
Να θυμίσουμε ότι ο νόμος 1178/81 θεσμοθετεί για πρώτη φορά την αστική ευθύνη, για ηθική βλάβη από δημοσίευμα, το καλοκαίρι του 1981 με κυβέρνηση Γ. Ράλλη, ως δήθεν αντίδοτο στο φαινόμενο του “αυριανισμού”. Η εξουσία επανήλθε δεκαπέντε χρόνια μετά, με τον γνωστό “τυποκτόνο” νόμο Βενιζέλου 2328/1995, που οδήγησε στο άλλο άκρο. Φθάσαμε δηλ. στο σημείο να απειλούνται με οικονομική εξόντωση δεκάδες δημοσιογράφοι της ελληνικής περιφέρειας, από πανίσχυρους πολιτικούς και μεγαλόσχημους επιχειρηματίες, με μεγάλη επιρροή στις τοπικές κοινωνίες. Δεν μπορεί λ.χ. ένας υποψήφιος αιρετός, που καταποντίστηκε στις εκλογές, να απαιτεί από τον δημοσιογράφο χρηματική αποζημίωση, για την εκλογική ζημιά που υποτίθεται ότι υπέστη, ενώ το δημοσίευμα έγινε πέντε μήνες μετά τις εκλογές...
Με την εμπειρία τόσων χρόνων από την εφαρμογή του νόμου, μπορούμε να πούμε ότι ο νόμος αποδείχθηκε ατελέσφορος. Και ευτυχώς από μια άποψη, γιατί διαφορετικά θα άνοιγε την όρεξη στους κρατούντες για πιο απροκάλυπτες λογοκριτικές νομοθετικές ρυθμίσεις - με κίνδυνο να συρρικνωθεί ή και να ακυρωθεί η βασική κοινωνική αποστολή της δημοσιογραφίας.
Όταν το 2005 η εφημερίδα μας βρέθηκε στην δίνη μιας παρόμοιας δικαστικής περιπέτειας, παρενέβη αυθόρμητα ο έγκριτος δημοσιογράφος κ. Γεώργιος Βότσης και με άρθρο του στην “Ελευθεροτυπία” έθεσε τον υπουργό Δικαιοσύνης ενώπιον των ευθυνών του, για τον “τυποκτόνο” νόμο, που συντηρείται αλώβητος μέχρι σήμερα, με το αμείληκτο ερώτημα: “Ποιον προστατεύει η “βιομηχανία αγωγών” κατά δημοσιογράφων;
Εγγραφή σε:
Σχόλια ανάρτησης
(Atom)
Δημοφιλείς αναρτήσεις
-
Ποινή φυλάκισης 6 μηνών με αναστολή επέβαλε το μονομελές πρωτοδικείο Καστοριάς, στους συμπολίτες μας Γιώργο Μαντζούρα και Σωκράτη Λιάνο, ... -
Επιμέλεια Μαριάννα Ιατρίδου Η απαξίωση του πολιτικού συστήματος και των εκπροσώπων του, που φτάνει στο 36% για το νομό της Καστοριάς, αποτυ... -
Άγιοι Ανάργυροι 9 Ιουνίου 2013 Κυριακή απόγευμα, μετά τον Εσπερινό Ανοιχτη Επιστολη-Αιτηση Συγγνωμης και Συγχωρησης του μοναχο... -
H Carrefour Μαρινόπουλος παρουσίαζε μέχρι το 2009 την εικόνα μιας εξαιρετικά εύρωστης εταιρείας με κύκλο εργασιών 2 δισ. το 2008 και 1,9 ... -
Είναι μόνο μερικά από τα ερωτήματα που ζητούν απαντήσεις και από τις δύο πλευρές, μετά τον πόλεμο ανακοινώσεων που εξαπέλυσε ο Σύλλογο... -
Η κατάρρευση του κοινωνικού κράτους, ώθησε τον Δήμο Καστοριάς να αναλάβει πρωτοβουλίες για την ίδρυση κοινωνικού ιατρείου και επιδημιολ... -
Στην τελευταία ολομέλεια του Ευρωκοινοβουλίου που έγινε τον π. Δεκέμβριο στο Στρασβούργο συζητήθηκε το report της εμπορίας ρύπων, που αφο... -
Την πρόθεση για υλοποίηση νέου προγράμματος επιδότησης 10.000 ανέργων για την απασχόλησή τους σε μικρομεσαίες επιχειρήσεις ανακοίνωσαν σ... -
Που πήγαν τα λεφτά για τη φτώχεια κ. Καρυπίδη; Το Υπ. Εργασίας ζητά να επιστραφεί ποσό που είχε διαθέσει για τους άστεγους και τους ... -
Στην Ετήσια Γιορτή Βραβεύσεων Αθλητών, Προπονητών, Φορέων & Προσωπικοτήτων 2016 του ΣΕΓΑΣ που πραγματοποιήθηκε στις 17 Φεβρουα...
0 σχόλια:
Δημοσίευση σχολίου