Άρθρο του Δημήτρη Ιατρίδη

Ανάμεσα στα άλλα σουρεαλιστικά, που βλέπουμε σ΄ αυτές τις εκλογές, είναι και η δυσυπόστατη φυσιογνωμία των δύο κομμάτων της συγκυβέρνησης. Όπου από την μια χρεώνουν στο μνημόνιο την καταστροφή της εθνικής οικονομίας και από την άλλη το θεωρούν απαραίτητο “φάρμακο” για την σωτηρία της χώρας και την έξοδο από την κρίση!
Παράλληλα διατηρούν για τον εαυτό τους, το καθένα ξεχωριστά, το προνόμιο του αυθεντικού ερμηνευτή της “συνταγής” του μνημονίου, δαιμονοποιώντας όλους τους άλλους, που τάσσονται εναντίον του! Όπως περίπου κάνουν οι σιίτες και οι σουνίτες μουσουλμάνοι, που σφαγιάζονται επί χρόνια μεταξύ τους, για την αυθεντική ερμηνεία του κορανίου!

Αυτό στην κομματική διάλεκτο λέγεται “υπεύθυνη πολιτική” , ενώ ο λαός μας το ονομάζει “ανάμεσα σε δύο βάρκες”, που στην καλλίτερη περίπτωση, μπορούν να απομακρυνθούν και να πέσει κάποιος μέσα...
Το επιχείρημα αυτό των μνημονιακών κομμάτων, για την ερμαφρόδιτη θέση τους, είχε τόση απήχηση στον κόσμο, όση και το επιχείρημα του βουλευτή Ζ. Τζηκαλάγια, για την περιβόητη “κωλοτούμπα” του στο μνημόνιο, όταν υποστήριξε ότι το έκανε για “το καλό της πατρίδας” και όχι του εαυτού του...
Από την άλλη, βλέπουμε τα δύο κόμματα, να κραδαίνουν την απειλή της ακυβερνησίας, όταν τους τελευταίους μήνες έχει παραλύσει ο κρατικός μηχανισμός και να υπόσχονται ανάπτυξη, βάζοντας παράλληλα τους δανειστές μας, να απαιτούν πρόσθετα μέτρα μέχρι τον Ιούνιο, πολλών δις ευρώ!
Η τακτική του μαστίγιου και του καρότου, εφαρμόστηκε πρώτα από τον Παυλώφ σε σκύλους και στην συνέχεια από τους ευρωπαίους εταίρους, στους έλληνες πολιτικούς οι οποίοι, με την σειρά τους, θέλουν να την περάσουν στον κόσμο, για να “κουμπώσει” η αλυσίδα, που θα τον κρατήσει δεμμένο χειροπόδαρα τα επόμενα χρόνια!
Από τα μέχρι τώρα δημοσκοπικά αποτελέσματα, δεν φαίνεται ότι ο ψηφοφόρος είναι διατεθιμένος να υποταχθεί στην μοίρα του και να αναδείξει άλλη μια αναξιόπιστη συγκυβέρνηση, που άλλα υπόσχεται και άλλα κάνει...
Γι΄ αυτό άλλαξαν “ρότα” στην επικοινωνιακή τους στρατηγική. Κι εκεί που έλεγαν ότι το μνημόνιο είναι “μονόδρομος”, άρχισαν να ψελλίζουν την “επαναδιαπραγμάτευση”!
Αλλά ποιά επανδιαπραγμάτευση μπορούν να κάνουν επί των συμφωνηθέντων, που φέρουν φαρδιά - πλατιά την υπογραφή των δύο αρχηγών τους;
Το πιο εφιαλτικό σενάριο γι΄ αυτούς είναι να μην σχηματίσουν τα δύο αυτά κόμματα κυβέρνηση και να αναγκστούν να συμπράξουν με αντιμνημονιακά, για να... μην έχουμε ακυβερνησία! Τα υπόλοιπα θα τα βρει η Δημοκρατία, στο δρόμο της, που ως γνωστόν, δεν έχει αδιέξοδα... Άλλωστε και στην αρχαία τραγωδία, η “κάθαρση” έρχονταν στην τελευταία πράξη του δράματος, με την εμφάνιση του “απομηχανής θεού”. Γιατί όχι και στην σύγχρονη ελληνική τραγωδία;