Δεν είναι η πρώτη φορά που η χώρα μας πτωχεύει και στην συνέχεια μπαίνει κάτω από την διεθνή επιτήρηση, μέχρι να ανακάμψει! Και επειδή αυτό σπανίως συμβαίνει, έρχονται οι “βάρβαροι και νομοθετούνε”, επιβάλλοντας τα δικά τους σκληρά μέτρα στους πολίτες, αφού στην “Συγκλητο υπάρχει μια τέτοια απραξία”!

Η ιστορία της επιτήρησης αρχίζει με την σύσταση του νεοελληνικού κράτους.

Ήταν τότε που επενέβησαν οι τρεις “προστάτιδες” δυνάμεις Αγγλία, Γαλλία και Ρωσία στο Ναυαρίνο και κατατρόπωσαν τον στόλο του Ιμπραήμ, για να σώσουν την Ελλάδα να διασφαλίσουν τα ενυπόθηκα δάνεια που χορήγησαν προεπαναστατικά στους έλληνες για να ελευθερωθούν, αφού θα ήταν αδύνατο να τα εισπράξουν από ένα υπόδουλο κράτος! Και φυσικά επιβλήθηκαν τα ανάλογα μέτρα στους πολίτες που πένονταν, χωρίς να λογαριάζουν κατά πόσο μπορούσαν να τα αντέξουν!
Το 1897, μετά την ταπεινωτική ήττα από την Τουρκία, ζητήθηκε δάνειο, για να της δοθεί ως αποζημίωση, σύμφωνα με τους επαχθείς όρους της συνθηκολόγησης.
Όμως οι ξένοι δανειστές, για να δώσουν στην Ελλάδα νέο δάνειο και να εξασφαλίσουν τα παλιά, εγκατέστησαν εδώ, τον περίφημο Διεθνή Οικονομικό Έλεγχο (Δ.Ο.Ε.)
Ένα νομοσχέδιο, που ψηφίστηκε στις 26-2-1898 (όπως τώρα καλή ώρα) αναφέρεται στα “δικαιώματα” του ΔΟΕ. Τα δημόσια έσοδα των μονοπωλίων, οι φόροι καπνού και χαρτοσήμου, ο φόρος της σμύριδας καθώς και οι εισπράξεις του Τελωνείου Πειραιώς, μπήκαν κάτω από τον έλεγχο του ΔΟΕ. Έτσι η Ελλάδα υποδουλώθηκε οικονομικά στους ξένους, για μια ακόμη φορά... Φυσικά και δεν ήταν η τελευταία!
Αυτή την “βοήθεια” του ξένου παράγοντα, διακωμωδεί με τον δικό του τρόπο, ο πάντα επίκαιρος Γεώργιος Σουρής, μέσα από τον παρακάτω διάλογο του Φασουλή με τον Περικλέτο:


Περικλέτος
Ακούς τι λένε Φασουλή;
Φασουλής
Τον Έλεγχο ψηφίζουν
και τάρθρα του τα συζητούν και τα διασφαλίζουν
Περικλέτος
Δεν ξέρεις, Φασουλή μου, το πώς εχάρηκα....
το λεν και τα σπουργίτια τα κατεργάρικα,
το λεν και τα παγόνια τα χρυσοφτέρωτα
όλοι με τον παρά μας πως έχουν έρωτα!
Μας λεν με ξένες Λάμιες, πως θα περάσουμε
κι όλοι μας σαν τις μπάμιες θα κουμπουριάσουμε
Μας λεν πως θα κοπιάσουμε από τα πέρατα,
κι εμάς θα μας χορτάσουν με ξυλοκέρατα!
Μας λένε πως οι πόρτες της ανοίγανε
κι απ΄ την Αυλή δυο πρώτοι πως επήγανε
κι εκείνη σαν τους είδε τους εχαιρέτησε
κι όλους του Ημετέρους, τους επαράτησε


Φασουλής


Στο στόμα σου να κλείσεις κι άκουσε συζητήσεις
περί του πώς για τίποτε να μη σε μέλει διόλου,
περί λιμένων και νερών, περί του Κατακώλου


Περί του πώς το δάνειον οφείλεις να συνδράμεις,
περί του πώς εγγύηση να δώσουν οι Δυνάμεις,
Περί του πώς καθένας μας χαρμόσυνο να γράφει
κι απ΄ τα καλμοβράκια μας πως τρέχει το χρυσάφι!


Περί του πώς η κάσσα μας να βγάζει πλεονάσματα
περί του πώς να βάζωμε φασκιές και καταπλάσματα.
Περί του πώς το κράτος μας, μ΄ ανάστημα πελώριον,
περί του πώς ο κυρ Ζαήμης να ζητήσει
το δωδεκατημόριον.


Περί του πώς το σκύψιμο καθείς να συνηθίζει
περί του πώς κανείς, χαλέ,
να μη φουμάρει ναργιλέ,
γιατί μ΄ εκείνο το γουρ - γουρ τους άλλους ερεθίζει.


Γέμιζε το κελλάρι σου, δώσε στις σκέψεις τέρμα
κι ας γίνει το τομάρι σου, ιπποποτάμου δέρμα.
Όλα μωρέ τεμπέλη, να τα κυττάζεις ρόδινα,
για να μην έχεις τέλη, ελεεινά κι΄επώδυνα.


Έχε σιγήν κι εγκράτια, της ακρατούς του γλώσσης,
προσπαθεί, Περικλέτο μου, να καλοζείς ανέτως
και μη νομίζεις τους Ρωμιούς,
πως θα τους διορθώσεις
εσύ δεν είσια Περικλής, εσ΄ είσαι Περικλέτος.


Λέγε, λέγε Περικλέτο, πώς φανήκαμε καπάτσοι,
πως οι Τούρκοι μέσα στ΄ άλλα, θα μας δίνουν και χαράτσι.
πως θα βάλωμε ελέγχους στης Ευρώπης τους τρανούς,
πως θα στείλωμε στον Στρέϊτ ελεγκτή στους Γερμανούς,
για να δεις τι μας χρωστάνε, τι συμβιβασμοί θα γίνουν
και τι τόκο θα μας δίνουν,
για παλιά και νέα χρέη κανονιέρηδες Εβραίοι.


Χωρίς μαλλιά, χωρίς μιλιά...
κι εντός κι εκτός το στόμα σου νυχθημερινόν να κλείνεις,
μουγγού πρωθυπουργεύοντος, μουγγός και συ να γίνεις.


Και τώρα κύττα την Βουλή
την λιμαδόρα, την τρελλή,
κύττα κεφάλια μπρούντζινα και μούτρα για σιδέρωμα
εις της πατρίδος τον βωμόν θυσία και αφιέρωμα.